سروان عراقي؛ احمد غانم الربيعي، در اين كتاب روايات خود را از دوران تحصيل در دانشكده نظامي آغاز ميكند. او از ظلمهايي كه در اين دانشكده بر دانشجويان ميشد، خبر ميدهد و خاطرات او حاكي از اين موضوع است كه نيروهاي عراق با هموطنان خود نيز رفتاري ناشايست داشتند. فصل يكم، خاطرات احمد غانم تا آغاز جنگ را شامل ميشود. فصل دوم، درباره مأموريت ويژه وي در لشكر دوم و حمله به شهر مهران است. فصل سوم «خرمشهر و خاطراتي ويژه» نام گرفته. فصل چهارم نيز با پناهنده شدن احمد غانم به عربستان و سپس ايران به پايان ميرسد.
|